سپنتا -

جمعه بیست و نهم شهریور 1387 17:53

گنجشک یائسه می کوچد

به کوچه ی خرزَهره ای

که میوه ی بُن بست می دهد

و دست های بریده ی روزنامه

گردن آویز ِ گُرازی

که کفش های کتان هزار ابر ِ نیامده را

چکمه کرده است

کبوتران کَت بسته

در هزاره ی گیلاس

گندیده تر از تابوت های قَی زده در چشم مرده شو خانه

کجای باغی؟

که با دو شبه قارّه اطراف سرت

نمی دانی

مورچه هر کجا باشد

بچه ی ناف زمین است.

نوشته شده توسط سامان سپنتا | لینک ثابت |